"Η Πράσινη Περιήγηση στην Καππαδοκία ήταν μία από εκείνες τις εμπειρίες όπου περίμενα να δω όμορφα μέρη και να μάθω λίγη ιστορία… …και μετά με κέρδισε μια σπηλιά. 😂 Όχι επειδή φοβήθηκα. Στην πραγματικότητα, η σπηλιά κατέληξε να είναι το αγαπημένο μου μέρος. Υπήρχε κάτι στο να περπατάω μέσα από εκείνα τα υπόγεια περάσματα και να παρατηρώ το ανώμαλο δάπεδο που με έκανε να σταματήσω. Δεν ήταν απλώς ατέλειες στην πέτρα. Ήταν αποτέλεσμα των ανθρώπων που είχαν περπατήσει εκεί πριν από εμένα. Άνθρωποι είχαν διασχίσει τα ίδια μονοπάτια τόσες πολλές φορές, ώστε τα βήματά τους είχαν κυριολεκτικά αλλάξει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Και ξαφνικά δεν έβλεπα απλώς την ιστορία. Περπατούσα μέσα σε αυτήν. Υπήρχε κάτι απίστευτα ταπεινωτικό στη συνειδητοποίηση ότι τα πόδια μου πατούσαν πάνω στην ίδια γη που είχαν διασχίσει αμέτρητοι άνθρωποι εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες, χρόνια πριν. Με έκανε να σκεφτώ πως όλοι αφήνουμε κάτι πίσω μας απλώς και μόνο περπατώντας το δικό μας μονοπάτι. Μερικές φορές δεν συνειδητοποιούμε ότι αφήνουμε το αποτύπωμά μας. Απλώς συνεχίζουμε να προχωράμε. Ένα βήμα. Μετά άλλο ένα. Και τελικά, κάποιος άλλος έρχεται και περπατά στο μονοπάτι που βοηθήσαμε να δημιουργηθεί. Ναι. Η σπηλιά με κέρδισε. 😂❤️ Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που μαθαίνω να αγαπώ στα ταξίδια — όχι μόνο το να βλέπω όμορφα μέρη, αλλά και το να τους επιτρέπω να με κάνουν να σκεφτώ κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο τον τόπο. Η Πράσινη Περιήγηση σίγουρα το κατάφερε αυτό για μένα. Τώρα πήγαινε να τη ζήσεις κι εσύ."